Kwaliteit saffraan

Safraan_zegel

 

Wij garanderen de allerhoogste kwaliteit saffraan. Bent u niet overtuigd? Dan krijgt u uw geld terug!

Rangen en ISO 3632 categorieën

Saffraan is niet allemaal van dezelfde kwaliteit en sterkte. De sterkte wordt gerelateerd aan verschillende factoren waaronder de hoeveelheid stijl geplukt met de rode stigma. De leeftijd van de saffraan is ook een factor. Meer stijl betekent dat de saffraan minder sterk is gram voor gram omdat de kleur en smaak zijn geconcentreerd in de rode stigmas. Saffraan uit Iran, Spanje en Kashmir zijn ingedeeld in verschillende klassen volgens een van de relatieve hoeveelheden rode stigma en gelestijlen die het bevat. Rangen van de Iraanse saffraan zijn: “Sargol” (rode stigma uiteinden alleen, sterkste gradatie), “Pushal” of “Pushali” (rode stigma plus een enkele gele stijl, lagere sterkte), “Bos”-saffraan (rode stigma plus een grote hoeveelheid gele stijl, gepresenteerd in een kleine bundel als een miniatuur tarweschoof) en “Konge” (alleen gele stijl, heeft aroma, maar met zeer weinig of geen kleuringspotentieel). Rangen van de Spaanse saffraan zijn “Coupe” (de sterkste graad, zoals Iraanse Sargol), “Mancha” (zoals de Iraanse pushal) en in volgorde van verder afnemende kracht “Rio”, “Standaard” en “Siërra”-saffraan. Het woord ‘Mancha’ in de Spaanse indeling kan twee betekenissen hebben: een algemene graad van saffraan of een zeer hoge kwaliteit van Spaanse geteelde saffraan

De Internationale Organisatie voor Standaardisatie is een internationale organisatie die normen vaststelt.
De Internationale Organisatie voor Standaardisatie is een internationale organisatie die normen vaststelt.

van een specifieke geografische oorsprong. Echte Spaanse volwassen La Mancha-saffraan heeft de status van PDO-beschermd en dit wordt weergegeven op de verpakking van het product. Spaanse telers hebben hard gevochten voor een beschermde status omdat ze vonden dat de invoer van Iraanse saffraan opnieuw verpakt in Spanje en verkocht als ‘Spaanse Mancha-saffraan’ het echte La Mancha-merk ondermijnde.

Landen die minder saffraan produceren hebben geen gespecialiseerde woorden voor de verschillende kwaliteiten en mogen maar één graad produceren. Ambachtelijke producenten in Europa en Nieuw-Zeeland hebben hun hogere arbeidsloon voor saffraanoogsten gecompenseerd door zich te richten op kwaliteit en alleen saffraan van zeer hoge kwaliteit aan te bieden.

Naast de beschrijvingen op basis van hoe de saffraan wordt geplukt, kan saffraan worden gecategoriseerd onder de internationale norm van ISO 3632 na laboratoriummetingen van crocine (verantwoordelijk voor de kleur van saffraan), picrocrocin (smaak) en safranal (de geur of aroma) van de inhoud. Vaak is er echter geen duidelijke indelingsinformatie op de verpakking over het product en er is weinig van de saffraan voorzien van een ISO-categorie direct beschikbaar in het Verenigd Koninkrijk. Dit gebrek aan informatie maakt het moeilijk voor klanten om weloverwogen keuzes te maken bij het vergelijken van de prijzen en het kopen van saffraan. Op Saffraan.nl treft u echter de allerbeste soorten saffraan, waardoor u altijd goed geïnformeerd uw saffraan koopt.

Volgens ISO 3632, bepaling van de niet-stigma inhoud (‘bloemeninhoud afval’) en andere vreemde substanties, zoals anorganisch materiaal (‘as’) zijn ook belangrijk. Gradaties van de normen worden bepaald door de International Organization for Standardization, een federatie van nationale normalisatie-instituten. ISO 3632 heeft uitsluitend met saffraan te maken en stelt drie categorieën: III (laagste kwaliteit), II, en I (beste kwaliteit). Vroeger was er ook een categorie IV, die onder categorie III viel. Monsters krijgen categorieën toegewezen door het meten van de crocine- en picrocrocin-inhoud van het kruid wat blijkt uit metingen van de specifieke spectrofotometrische absorptie. Safranal is iets anders en in plaats van dat er drempelwaardeniveaus voor elke categorie is, moeten de monsters een lezing van 20-50 voor alle categorieën geven.

Deze gegevens worden gemeten door middel van spectrofotometrie-rapporten van gecertificeerde testlaboratoria wereldwijd. Hogere absorptie brengt een grotere mate van crocine, picrocrocin en safranal en dus een groter kleurpotentieel en kracht per gram. De absorptielezing van crocine staat bekend als de ‘kleurensterkte’ van saffraan. De kleurensterkte van saffraan kan variëren van minder dan 80 (voor categorie IV-saffraan) tot 200 of hoger (voor categorie I). ‘s werelds beste monsters (de geselecteerde uiteinden van meest rood-kastanjebruine stigma’s, geplukt van de mooiste bloemen) ontvangen kleurensterktes van meer dan 250, het maken van dergelijke saffraan is drie keer krachtiger dan categorie IV-saffraan. Saffraan.nl verkoopt deze prachtige saffraan met de ISO kleursterkte van boven de 250 van de Perzische merk Safyar. Marktprijzen voor saffraan soorten vloeien rechtstreeks voort uit deze ISO-categorieën. Sargol- en coupe-saffraan vallen meestal in de ISO 3632-categorie I. Pushal en Mancha worden waarschijnlijk toegewezen aan de categorie II. Op veel verpakkingsetiketten van saffraan wordt noch de categorie ISO 3632 noch de kleurensterkte (de meting van de crocine inhoud) weergegeven.

Veel telers, handelaren en consumenten verwerpen echter dergelijke laboratoriumtestnummers. Sommige mensen geven de voorkeur aan een meer holistische methode van de bemonsteringspartijen van draden voor de smaak, aroma, plooibaarheid en andere kenmerken op een manier vergelijkbaar met die beoefend door geoefende wijnproevers. Echter, door de ISO 3632 informatie over de rang en kleurensterkte kunnen consumenten direct vergelijkingen maken tussen de kwaliteiten van verschillende saffraanmerken, zonder de saffraan te hoeven kopen en te proeven. In het bijzonder kan de consument bekijken waar hij het beste ‘waar voor zijn geld’ op basis van een prijs per eenheid van kleurensterkte in plaats van de prijs per gram kan krijgen, gezien het brede scala van mogelijke kleurensterktepunten die verschillende soorten saffraan kan hebben.

Ondanks pogingen om tot een kwaliteitscontrole en tot standaardisatie te komen, gaat een uitgebreide geschiedenis van saffraanvervalsing, met name onder de goedkoopste rangen, door in de moderne tijd. Vervalsing werd voor het eerst gedocumenteerd in de Europese Middeleeuwen, toen de gevonden verkoop van vervalste saffraan werd uitgevoerd onder de Safranschou-code. Typische methoden omvatten het mengen van saffraan met vreemde stoffen, zoals bieten, granaatappelvezels, roodgeverfde zijdevezels of smaak- en reukloze gele meeldraden van de saffraankrokus. Andere methoden bevatten saffraanvezels onderdompelen met stroperige stoffen zoals honing of plantaardige olie om hun gewicht te verhogen. Alhoewel er bij gemalen saffraan meer kans is op vervalsing door het gebruik van verdunningsvulstoffen zoals kurkuma, paprika en andere poeders. Vervalsing kan ook bestaan uit het verkopen van verkeerd gelabelde mengsels van verschillende saffraan-kwaliteiten. Bekende merken mengen tegenwoordig ook vaker hun saffraan, om zo meer winsten te behalen. Voor saffraan.nl staat de kwaliteit centraal. Saffraan.nl test altijd alle kwaliteiten van de saffraan en meld dit op haar website, zodat u altijd weet wat u koopt. Saffraan kopen is hierdoor zonder risico’s geworden! 

 

Biologische landbouw

Veel mensen zijn er ten onrechte van overtuigd dat voor de Tweede Wereldoorlog de hele landbouw min of meer ‘organisch’ was (Mergentime, 1994). En men is ook van mening dat de richtlijnen voor biologische landbouw in 1924 door een private vereniging zijn ontwikkeld om een ​​alternatief productiesysteem te formaliseren voor conventionele productie (Hovi et al., 2003). De Codex Alimentarius Commission, de internationale food standard, is opgericht door de Food and Agriculture Organization van de Verenigde Naties (FAO) en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en beschrijft de biologische landbouw in grote lijnen: “Biologische landbouw is een holistisch productie managementsysteem dat de gezondheid van het agro-ecosysteem bevordert en verbetert, met inbegrip van biodiversiteit, biologische cycli en bodembiologische activiteit. Het beklemtoont het gebruik van beheerspraktijken in plaats van het gebruik van onnatuurlijke middelen, rekening houdend met het feit dat regionale omstandigheden lokaal aangepaste systemen vereisen. Dit wordt bereikt door, waar mogelijk, agronomische, biologische en mechanische methoden te gebruiken, in tegenstelling tot het gebruik van synthetische materialen om elke specifieke functie binnen het systeem te vervullen.” (Sligh en Christman, 2003). Biologische landbouw kan gedefinieerd worden als een productiemethode, die de nadruk legt op milieubescherming en die de vervuiling van de landbouwproductie vermindert (Liebhardt, 2003). Producten, die als biologisch zijn aangeduid, moeten op dit moment volgens de specifieke normen worden gecertificeerd door een externe organisatie. Tegenwoordig worden de basisnormen van de International Federation of Organic Farming Movements (IFOAM) wereldwijd toegepast, met in verschillende landen kleine verschillen in interpretatie. In de praktijk betekent dit vaak dat er gebruik wordt gemaakt van de meest synthetisch vervaardigde meststoffen, pesticiden, groeiregulatoren, veevoer- en voedingsadditieven. Ze zijn afhankelijk van gewasrotaties, gewasresiduen, dierlijke meststoffen, peulvruchten, groene meststoffen, organische meststoffen, mechanische teelt, minerale dragende rotsen en aspecten van biologische bestrijdingsmiddelen om bodemvoedingstoffen en productiviteit te behouden en om ongedierte, ziekten en onkruid te beheersen zonder of met minder storende en duurzame middelen voor de omgeving. Steeds meer boeren ontdekken nu ook dat biologische productie vaak een legitieme en een economisch levensvatbare alternatieve onderneming is (Creamer, 2003; Pardo 2003). Meer dan 26 miljoen hectare wereldwijd (11,3 in Oceanië, 6,3 in Europa, 6,2 in Latijns-Amerika, 1,4 Noord-Amerika, 0,7 Azië en 0,4 in Afrika) van landbouwgrond zijn gecertificeerd als biologische boerderijen en de wereldwijde marktwaarde van biologische producten in 2003 was 25 miljard dollar per jaar (Willer en Yosefi, 2005). Dit is een aanzienlijk bedrag maar de biologische landbouw is in alle landen slechts een klein segment van de landbouw. Biologische landbouw wordt in bijna alle landen van de wereld beoefend en de hoeveelheid landbouwgrond neemt overal toe.

Biologische landbouw is de meest dynamische sector in whole country landen en is de afgelopen acht jaar met meer dan 20% per jaar gegroeid (Creamer, 2003). Bij Saffraan.nl worden alle biologische producten gecertificeerd door de Franse Agriculture Biologique (AB). Hierdoor is Safyar biologische saffraan één van de weinige Europees gecertificeerde biologische saffraanmerken.